Hezkuntzaren arazorik nagusiena faboritismoa da, baina honek hainbat ondorio lotuta ekartzen ditu. Faboritismoa konkretuki eramaten die irakasleei arreta hobea eta gehiago ematea nota ona ateratzea espero duten ikasleei, hau beraiei motibazioa ematen die eta motibazio honekin nota ona izatera helduko dira argiagoak diren umeak. Honi atera ahal geniokeen irtenbidea irakasle baten ikuspegitik begiratuta, izango litzakete ez jakitea ikasle bakoitzaren kualitateak ezta izandako emaitzak ere. Horrela, ez da sortuko faboritismorik, modu honetan motibazio berdina izango dute ikasle guztiak eta ez dira sentituko infrabaloratuak. Gainera, guztiok nota ona ateratzeko gogoak izango dute.
Irakasleak jasanberagoak edo toleranteagoak izango dira nota hobeak ateratzen duten ikasleekin, irakaslea espero duelako hori horrela izatea eta ez dio inoiz ez gaizki erantzungo adibidez ume hori ez desmotibatzeko. Honi eman geniokeen konponbidea aurreko irtenbidearen antzekoa izango litzateke, faboritismoa sahiestu behar da ikasleen artean diskriminazioa edo gutxiespena ez eragiteko.
Azkenik, ikasleak beraien hezkuntza mailaren arabera sailkatzen dira. Hau eragozteko gomendagarria da umeak zoriz sailkatzea edo alfabetikoki ordenatzea adibidez.
Kaixo.
ErantzunEzabatuOrain 110 posti erantzun behar diedanez, erantzun bakar bat denontzat, amaieran bakoitzarentzako zatia
---------------------------------------
---------------------------------------
Idatzitako guztietatik ideia batzuk iruzkinduko ditut, sakonago pentsatu beharrekoak. Ez hartu txartzat, ideia interesgarri ugari baitaude; baina denei erantzun behar badizuet, horrela baino ez dakit egiten.
-
Ez zara irakaslearen papelean sartzen. Horixe egin behar zenuke, zu irakaslea izango zara-eta.
Nola uste duzu egin ditzakezula esaten dituzun horiek? Faboritismoarenetik beste bat, ikas-komunitateetan sartu bazara: zuk ez duzu faboritismorik batekin ere? Eta hori notek baldintzatzen dute?
Zure burua irakasle ikusten hasteko lanak egin behar dituzu, Laura.